Onzeker

Iedereen is wel érgens onzeker over. Ik in ieder geval wél!  

Het is makkelijk om te denken dat jij de enige bent die zich onzeker voelt. Dat jij de enige bent die het liefst in een gat in de grond zakt als je iets doms hebt gezegd in een groep.  

Maar je bént niet de enige!  

Iedereen is wel ergens onzeker over.  

 

Zo ben ik onzeker over een heleboel dingen. 

  • Als ik tijdens het hardlopen wordt ingehaald door een snellere, slankere dame bijvoorbeeld.. Dan denk ik: Die zal wel denken, moet je dát zien met die dikke kont...denkt ook dat ze kan hardlopen... 

  • Als ik op mijn werk weer eens iemand met een lompe opmerking in de gordijnen heb gejaagd, denk ik: ze hebben er van spijt van dat ze mij hebben aangenomen..  

  • Tijdens het schrijven van nieuwe blogs denk ik vaak: Ben ik wel leuk genoeg? En is wat ik te vertellen heb wel interessant genoeg? Zitten mensen wel te wachten op mij? 

 

Waar het om gaat is dat het niet raar is om je onzeker te voelen. Iedereen voelt zich in meer of mindere mate zo. Zelfs de meest succesvolle, mooie, knappe mensen!  De kunst is om jezelf te leren accepteren. Precies zoals je bent, inclusief je onzekerheden.  

 

Ik hoef niet net zo hard te rennen als slanke, fitte 20 jarigen. Dat ben ik al lang niet meer dus waarom zou ik mijzelf met hen vergelijken?  

Mijn collega's maken ook wel eens fouten en ik hoef helemaal niet perfect te zijn om goed te zijn in mijn werk en om gewaardeerd te worden.  En als iemand mij niet leuk genoeg, of interessant genoeg vindt dan leest ie niet!. Ook prima.  

 

Ik ben een tijd geleden op gehouden met mij te laten beperken door mijn onzekerheden. Zo wilde ik jarenlang niet op de foto. Ik was altijd degene die de foto's maakte...  ik hield er niet van om mijzelf op foto's terug te zien namelijk, want ik vond mijzelf te dik en te lelijk enzo.. Tot ik ging beseffen dat foto's herinneringen zijn! Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn omgeving. Het boeit de mensen die van mij houden echt geen zak dat ik een beetje te dik ben.. Ze willen gewoon samen met mij die herinneringen maken, vastleggen en er later op terugkijken.  

 

Ik ben gaan hardlopen omdat ik dat graag wilde. En toen ik besloot dat ik mij niet ging laten tegenhouden door een dikke kont, of door de gedachte aan: 'wat zullen anderen wel niet denken' ben ik het gaan doen. En het heeft mij zo enorm veel gebracht, aan voldoening en ontspanning en plezier.  

 

Ik durfde bijna niet te solliciteren op die fantastische baan, omdat ik bang was dat ze mij niet goed genoeg zouden vinden.  Er spookten allerlei onzekere gedachten door mijn hoofd en ik had echt buikpijn van de zenuwen tijdens het sollicitatiegesprek! Maar ik liet mij er niet door tegenhouden!  

Er zal altijd iemand leuker, knapper, mooier, slimmer, sterker of beter zijn in iets. So what? Ga jij daarom op de bank blijven zitten niks doen? Ga jij daardoor écht jouw dromen opgeven?  

 

Wat ik probeer te zeggen is: Het is okay om onzeker te zijn! Besef dat iedereen wel érgens onzeker over is en accepteer het gewoon. Zeg tegen jezelf: "Ik ben hier onzeker over. Maar ik ga mij er niet door laten tegenhouden!"  Ga je dromen naleven en doe vooral dát wat jou gelukkig maakt. 

Dit is tenslotte JOUW leven.

Het zou toch doodzonde zijn als JIJ er niet blij van wordt? 

 

Bekijk  ook hoe ik dit onderwerp aansnijjdt in de volgende video: