Meer of minder hihi?

Meer of minder hihi?

 

Ik ben een uitbundig persoon.

In alle opzichten. Uitbundig, enthousiast,  en een tikje luidruchtig.  En aan de reacties om mij heen denk ik op te merken dat niet iedereen daar altijd even ‘blij’ mee is.

En dus ging ik mijzelf aanpassen. Ik ging krampachtig ‘rustig’ doen.  Ik ging een persoon proberen neer te zetten waarvan ik dacht dat dat het toonbeeld was van volwassenheid en professionaliteit.

Tja.

We doen allemaal wel eens gekke dingen. En daar leren we dan hopelijk van.

 

Want je raadt het al: het was geen succes.

Ik werd er doodmoe van vooral. En een tikje gefrustreerd. En het werkte het grootste gedeelte van de tijd niet eens! Want hoe hard ik ook probeerde, ergens flapte ik er toch wel weer een opmerking of een lach uit. En daar ging ik mijzelf dan later weer over bekritiseren.

Zo jammer allemaal!

Tot ik besefte dat ik mijzelf het allerleukste vindt wanneer ik blij, enthousiast en uitbundig ben. Dan ben ik op mijn happiest. Dus waarom zou ik dat willen onderdrukken?

Omdat anderen daar misschien moeite mee hebben? ….

..

Pfffftt.. hou toch op!

Het gaat erom wat IK leuk vind. Hoe ben ik op mijn gelukkigst?

Juist.

En jij?

Hoe ben jij op je gelukkigst? Ben je eigenlijk een huismus maar dwing je jezelf in allerlei sociale situaties omdat je vindt dat dat ‘moet’?  Of andersom? Zou je het liefst iedere avond naar feestjes gaan, maar doe je dat niet omdat je bang bent dat je daarop wordt aangekeken?

 

Vind jij van jezelf dat je meer of juist minder ‘hihi’ zou moeten hebben?

Er zullen altijd mensen zijn die jou niet zo leuk vinden. Net zo goed als dat er altijd mensen zullen zijn die jou wél heel leuk vinden.  Je kunt nou eenmaal niet met de hele wereld vriendjes zijn, dus het aller belangrijkst is vooral dat je met jezelf vriendjes bent.

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0