Voor een ander denken

Wie maakt zich hier niet schuldig aan? Ik betrap mezelf hier wel regelmatig op. En het vervelende is dat dit denken voor een ander behoorlijke invloed kan hebben op mijn leven. 

Eigenlijk heel erg stom want ik kan natuurlijk helemaal niet weten wat er in iemands hoofd gebeurt. En toch doe ik het. Maar het lullige is dat je door voor een ander te denken niet alleen jezelf te kort doet maar ook de ander.

Je wilt bijvoorbeeld je collega vragen om hulp omdat je iets niet snapt in een rapportage die je moet maken. Maar dan denk je: Daar heeft ze vast geen tijd voor, ze is zelf al zo druk.

Je gaat dus zelf maar lopen pielen. Dit kost ontzettend veel tijd en uiteindelijk moet je alsnog je collega vragen. Zij geeft vervolgens aan dat je eerder had moeten komen omdat je er nu echt een rommeltje van hebt gemaakt.

Als je deze collega nou direct om hulp had gevraagd had je én geen tijd verspilt én de boel niet erger gemaakt waardoor de collega nog meer tijd kwijt is dan in eerste instantie het geval zou zijn. Bovendien wil die collega je graag helpen omdat ze daar zelf ook van leert.

Door voor een ander te denken belemmer je niet alleen jezelf maar ook een ander. 

Stel: jij wilt graag je ouders mee uit eten nemen. Maar vervolgens denk je dat je ouders daar vast geen zin in hebben omdat je moeder wat slecht ter been is en de laatste tijd ook veel moe is.

Die zit vast niet te wachten op een etentje in de stad met al die drukte. Je vraagt ze dus niet terwijl het heel goed mogelijk is dat je ouders gisteren nog tegen elkaar zeiden: wat zou het leuk zijn om eens samen uit eten te gaan.

 Misschien hadden ze ook inderdaad niet mee willen gaan maar dan had je in ieder geval de keuze bij hen gelaten.

 

Maar waarom doen we dat dan? Dat voor een ander denken? 

Ons onbewuste maakt combinaties tussen drie dingen.

  1. Wat je met je zintuigen ervaart
  2. wat je weet van de ander
  3. en wat je uit eerdere ervaringen hebt geleerd.

De conclusie die je onderbewuste hieruit trekt kan heel behulpzaam zijn.

Maar deze conclusie kan ook een verkeerde zijn doordat er in je onderbewuste negatieve overtuigingen opgeslagen liggen zoals: ‘ik ben niet goed genoeg’, ‘ik ben dom’ of ‘alles wat ik doe gaat verkeerd’.

Iedereen heeft zulke belemmerende overtuigingen dus de kans is groot dat de conclusies van jouw onderbewuste ook gekleurd worden hierdoor. Je projecteert dus in feite jouw eigen angst en onzekerheden op een ander. Voor een ander denken is dus helemaal niet handig om te doen.

Maar wat doe je er aan?

Als je merkt dat je weer wat voor een ander aan het invullen bent is het belangrijk dat je jezelf de volgende vragen stelt.

  1. Hoe weet ik precies wat ze wil?
  2. Hoe weet ik precies dat hij mij niet aardig vindt?
  3. Hou weet ik precies dat hij mij niet wil helpen?

Als je dit eigenlijk niet kunt weten ben je het jezelf en de ander verplicht om gewoon te vragen of zeggen wat je wilt.

Het kan natuurlijk zijn dat je onderbewuste het bij het rechte eind had. Maar het kan ook heel goed zijn dat je aangenaam verrast bent als de ander jou wél wil helpen of jou wél aardig vindt.

Kom in ieder geval eens uit je hoofd in dit soort situaties. Blijf niet vast zitten in dat kringetje van denken. Denken voor jezelf, denken voor de ander, piekeren over wat als... 

Stap uit die cirkel, stap op de ander af en stel de vraag. 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0